|
سفارت عثمان بن سعید عَمری؛ بازخوانی انتقادی دیدگاه ادموند هیز در کتاب کارگزاران امام غایب
|
| محمد علی موحدی*1، محمد مهدی میرزایی2 |
1- گروه شیعه شناسی، دانشکده مطالعات اسلامی دانشگاه ادیان و مذاهب: قم، ایران
2- حزه علمیه خراسان، |
|
|
چکیده: (55 مشاهده) |
| قرائت رسمی امامیه از نهاد سفارت، که برای نخستین‌بار در مقاله ورنا کلم با رویکردی تاریخی مورد انتقاد قرار گرفت، در سال‌های اخیر با صورت‌بندی و نتایجی متفاوت، اما هم‌راستا، در کتاب کارگزاران امام غایب اثر ادموند هیز پی گرفته شد. هیز با تأکید بر اینکه جز در گزارش‌های برخاسته از هبهالله کاتب، گزارش صریح و متقدمی از وکالت عثمان بن سعید پس از شهادت امام عسکری دست‌یاب نیست، در اصل سفارت وی و تقدم او بر فرزندش محمد بن عثمان تردید نمود. وی هم‌چنین با استناد به گزارش هبهالله کاتب درباره مدت فعالیت محمد بن عثمان، تردید پیش‌گفته را تقویت کرد. با این حال، درنگ در این دو شاهد، کاستی‌های مهمی را در تحلیل وی آشکار می‌سازد. گزارش مربوط به مدت فعالیت محمد بن عثمان، صراحتی در آغاز سفارت مستقل او پیش از عثمان بن سعید ندارد و نقل‌های مستقل از هبهالله کاتب، عثمان بن سعید را خلیفه امام، واسطه انتقال اقوال و اوامر امام، و شخصیتی لازم‌الاتباع در نقل‌ها معرفی می‌کنند و به صراحت از جانشینی محمد بن عثمان پس از وی حکایت دارند. مهم‌تر آن‌که، در گزارش‌های مربوط به تأیید عمریِ پسر، سفارتِ پدر، به عنوان اصلی تثبیت‌شده طرح شده و سفارت پسر در پرتوی آن معنا یافته است. در نتیجه، شواهد هیز نه تنها تقدم عثمان بن سعید بر محمد بن عثمان را نقض نمی‌کند، بلکه مجموع قرائنِ موجود، سفارت عثمان بن سعید در آغاز غیبت کوتاه را تأیید می‌نماید. |
|
| واژه‌های کلیدی: عثمان بن سعید عمری، نهاد سفارت، سفرای چهارگانه، غیبت کوتاه، ادموند هیز، کارگزاران امام غایب. |
|
|
متن کامل [PDF 935 kb]
(102 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1405/6/30 | پذیرش: 1405/7/10 | انتشار: 1405/7/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
.png)
.png)
