برای پیبردن به معنای مولی در حدیث شریف غدیر، راههای اغلب مفصّل در استدلالات طیشدهاست. با نظر به تعدّد علیالظّاهری معانی «مولی» در کتب لغت، باید گفت بررسی واژه، در موقعیت خاصّ صدور آن، الزامآور است. از این رو در دو فراز حدیث غدیر تأمّلمیکنیم و همین استدلال را کوتاهترین و محکمترین راه برای درک حقیقت کلام نبوی میبینیم. دو فراز: ۱ـ«ألست اولی بکم من أنفسکم» و ۲ـ «من کنت مولاه فهذا علی مولاه». از آن جا که میبایست بین اقرار و نتیجهی آن، تطابقی باشد و این از اصول الزامآور صحّت محاورات است، لذا میتوان حدیث شریف را چنین معناکنیم: «هر کس من چنین مولویتی بر او دارم، پس این علی همان مولویت را بر او دارد.» برای دانستن حدود اولویت رسول خدا، در مقام احتجاج به معتبرترین تفاسیر عامّه پیرامون آیه۶ سوره مبارکه احزاب (مستند سخن رسول خدا در غدیر) مراجعهمیکنیم. و مییابیم که اولویت پیامبر بر نفس و به درجه اولی از دیگران بر مال، جان و نفس در موضوع حکم، دوستداشتن و... است که قدراقل از آن طاعت محض، بذل جان و... فهمیدهمیشود. پس از آن طبق فرمودهی رسول خدا در غدیر موظفیم که مولویت رسول خدا را با همین حدود، برای امیرالمؤمنین درنظربگیریم.