|
گستره‌ناپذیری علم غیب انبیاء و ائمه(ع) در حوزه ابتلائات شخصی( بر اساس آیات قرآن و روایات)
|
| عباس شریفی1، محمدرضا شاه سنائی*2 |
1- استادیار مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی،
2- مجتمع آموزش عای شهید محلاتی قم |
|
|
چکیده: (4 مشاهده) |
موضوع محدوده علم پیشین انبیاء و ائمه(علیهمالسلام) هرچند از مسائل فرعی نبوت و امامت به شمار می آید، ولی وجود مباحث و سؤالات زیادی درباره گستره این علم به اهمیت این موضوع افزوده است. هرچند از بررسی مجموع آیات قرآن کریم و روایات وجود علم غیب برای آن بزرگواران اثبات میگردد ولی نحوه مواجهه ایشان با مسائلی همچون مصائب، انتخاب همسران، کارگزاران و فرماندهانی که برخی دست به خیانت زدهاند و همچنین نحوه رحلت و یا شهادت ایشان، ما را با پرسشهای زیادی درباره گستره علم مذکور مواجه میسازد. یافتههای این پژوهش توصیفی تحلیلی که به دنبال دستیابی به ملاکی در محدوده علم غیب انبیاء و ائمه(ع) است حکایت از آن دارد که گستره علم پیشین این حضرات مشمول نتیجه ابتلائات شخصی خودشان نمی شده است و آنها با وجود داشتن علم پیشین نسبت به دیگران و امور مختلف حتی در جزییترین امور از نتیجه آزمایشهای خود آگاه نبوده اند.
|
|
| واژه‌های کلیدی: سنت‌ابتلاء، علم‌پیشین(غیب)، انبیاء، ائمه(ع) |
|
|
متن کامل [PDF 739 kb]
(1 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/4/14 | پذیرش: 1405/7/10 | انتشار: 1405/7/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
.png)
.png)
