|
لقب أمیرالمؤمنین ( با تکیه بر کلام أمیر در نهج البلاغه)
|
| ابراهیم اقبال* |
| دانشگاه تهران، دانشکده الهیات |
|
|
چکیده: (156 مشاهده) |
چکیده
«أمیرالمؤمنین» لقبی اسلامی، سیاسی و اختصاصی است. شیعیان با توجه به حدیث نبی مکرم اسلام( صلّی الله علیه و آله و سلّم) و منابع اسلامی و سخن و نوشته امام اول خود و کاربرد أئمه معصومین(علیهم السلام)، اختصاص آن لقب را به حضرت علی(علیه السلام) پاس داشتهاند. أما خلیفه دوم، برای اولین بار، با بیتوجهی به سخن رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و به دلیلی واهی آن لقب را برای خود برگزید و پیروانش آن را گسترش دادند و زمامداران پس از او، اختصاص آن را به خود او پاس نکردند و دیگر خلفاء وحاکمان دنبالهرو او(خلیفه دوم) همچنین أمیرالمؤمنین خوانده شدند. در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، لقب «أمیرالمومنین» در منابع حدیثی، بررسی میشود و با توجه به قرآن مجید و با تأکید در نهج البلاغه و منابعی دیگر، معنی و خواستگاه آن روشن میگردد و کاربردهای آن در کلام علی(ع) در نهج البلاغه و در اقدامی نوآورانه با توجه به روابط همنشینی و نیز مخاطبان و ... سزاواری حضرتش به آن لقب، تاکید میشود. از این مقاله به دست میآید که «أمیرالمؤمنین» لقبی الهی و اسلامی است و اختصاص به حضرت علیّ بن أبیطالب دارد و دیگران را نرسد که خود یا دیگری را به آن ملقّب سازند.
|
|
| واژههای کلیدی: حضرت علی(علیه السلام)، أمیرالمؤمنین، نهج البلاغه، خلیفه دوم. |
|
|
متن کامل [PDF 224 kb]
(130 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/3/15 | پذیرش: 1404/12/10 | انتشار: 1404/12/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
.png)
.png)
