مدل زندگی، نقشی انکارناشدنی در معرّفی شخصیت دارد و چه بسا انگیزه بسیاری از الگوبرداریهاست. و امّا موضوعی که غالبا الگوبرداری را با شکست مواجهمیکند، عدم توجّه به نقش اندیشه و تقلید بیمغز از ظواهر است. این پژوهش با محوریت نقش والدانه اندیشه(از منظر کارآمد شیعی) در شکلدهی مدل زندگی، به رشته تحریر درآمدهاست. با وجود تحقیقاتی که پیشتر در زمینه مثبتاندیشی با رویکرد دینی بود، هیچکدام به نقش بیبدیل اندیشه و ارائه جامع مدل زندگی بر پایه آن نپرداختهبودند. اینک مسأله اصلی این است: «چه مدل زندگی کارآمد و پاسخگوی نیازهای همهجانبه آدمیـبر پایه مثبتاندیشی شیعیـ میتوان ارائهداد؟» این مدل بر پایه خدااندیشی مثبت شیعی است که چونان پرتو نوری بر منشورِ مادر اندیشه میتابد و از آن، حوزههای دیگرِ اندیشه به رنگی از (خوداندیشی، دیگریاندیشی، جهاناندیشی) مثبت شیعی» متولّد و منفک میشود. هر کدام از این چهار پرتو اندیشه در حوزهی خود، رفتارهایی را متولّد و متبلور میکند: رفتارهای حاصل از [خدااندیشی، خوداندیشی، دیگریاندیشی، جهاناندیشی](مثبت شیعی). در آخر، «آثار و نتایج» چنین مدل زندگی را که نسل متاخّر این سلسلهی توالد «از مادر اندیشه تا عمل» است، رصدخواهیمکرد. که آن نتایج، میتواند زندگی مومنانهی سالم، متعادل و کارآمد در مسیر تحقّق ذاتی ظرفیتها و سعادت آدمی ارزیابیشود.