fa بازخوانی نظریه «دلالت اکثار بر وثاقت» (با تکیه بر تقریر استاد سید محمد جواد شبیری عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با پیدایش رویکرد متأخّران در اعتبارسنجی، بخش&shy;بندی احادیث به صحیح، حسن، موثق و ضعیف رخ نمود. بر پایه این رویکرد، احراز وثاقت راویان در حکم به اعتبار حدیث نقشی بنیادین ایفا می‌کند؛ این در حالی است که تعداد قابل توجّهی از راویانِ واقع در اسناد روایات، یا اطلاعاتی در بیان شخصیت روایی آنان وجود ندارد و یا تضعیف شده‌اند. این دو پدیده گروهی از پژوهشگران را بر آن داشته تا برای اثبات وثاقتِ دست&shy;کم تعدادی از راویانِ این دو گروه، به سراغ مبانی توثیقات عام روند. یکی از پربسامدترین مصادیق توثیقات عام، قاعدۀ اکثار است. بر پایۀ این قاعده، در نظر رجالیان، فراوانیِ روایت یک راویِ ثقه از استاد ناشناخته یا ضعیف کاشف از وثاقت استاد -</span></span>&nbsp;<span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در نگاه راوی- است. در این نوشتار به بازخوانیِ این قاعده و ابهاماتی پیرامون آن پرداخته شده است. باور این پژوهش بر آن است که قاعدۀ اکثار بر پایۀ تقریر مورد مطالعه، توانِ اثبات وثاقت راویان را ندارد.</span></span> With the emergence of the approach of late scholars in validation, the division of hadiths into Sahih , Hasan, Muvaththaq (reliable) and Za&rsquo;if (weak) occurred. Based on this approach, the authenticity of the narrators in the validity of the hadith plays a fundamental role; However, concerning a significant number of narrators mentioned in narration documents no clear information in expressing their narrative personality exist or if any, they are weakened. These two phenomena have led a group of researchers to go to the basics of general authentication to prove the authenticity of at least some of the narrators of these two groups.<br> One of the most common examples of public authenticity is the rule of <span dir="RTL">اکثار</span> (majority). According to this rule, in the opinions of the rijals, the frequency of the narration of a trustworthy narrator from an unknown or weak master reveals the trustworthiness of the master in the eyes of the narrator. This article rereads this rule and the ambiguities surrounding it. This study believes that the rule of majority based on the narration under study, can not prove the credibility of the narrators. توثیقات عام؛ قاعده اکثار؛ وثاقت؛ ضعف؛ توثیق عملی؛ توثیق قولی public authenticity, rule of majority, trustworthiness, weakness, practical authenticity, verbal authenticity. 35 63 http://safinahmagazine.ir/browse.php?a_code=A-10-2-15&slc_lang=fa&sid=1 سیدعلیرضا حسینی شیرازی 1003194753284600627 1003194753284600627 Yes مدیرگروه حدیث و رجال موسسه امام هادی عباس مفید Mofid7033@gmail.com 1003194753284600628 1003194753284600628 No طلبه سطح 4 و پژوهشگر حوزه علمیه مشهد