fa پیوند آموزه‌های نهج‌البلاغه با آیه اهتداء (یونس:35) عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پیوند ناگسستنی ‌‌‌نهج‌البلاغه و قرآن، زمینه‌ساز گزینش هدفمند مضامین در گزاره‌های ‌‌‌نهج‌البلاغه است. در پژوهش حاضر با رویکرد بینامتنیت مضمونی، به تبیین تبادل محتوایی دو متن ‌‌‌نهج‌البلاغه و قرآن، درباره آیه اهتداء (یونس:35)‌، پرداخته ‌می‌شود. آیه اهتداء، به عنوان یکی از مستندات متکلمان شیعی در جهت اثبات لزوم افضلیت امام مورد استناد قرار گرفته است. نکته قابل تأمل در این آیه، تعیین مصداق افضل در هدایت بخشی ‌می‌باشد. نگارندگان، با تکیه بر روش توصیفی</span></span><span style="font-family:B Lotus;">-</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تحلیلی و ارتباط بینامتنی مضمونی، مجموعه گزاره‌‌های ‌‌‌نهج‌البلاغه که ارتباط محتوایی با آیه اهتداء داشته، رصد نموده‌‌‌اند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که استخراج رابطه بینامتنی مضمونی ‌‌‌نهج‌البلاغه و آیه اهتداء در رفع ابهام آیه پیرامون تعیین مصداق &laquo;احقّیت در هدایت ‌بخشی&raquo; بسیار نقش ‌آفرین است. بر اساس یافته‌‌ها، همان‌ گونه که در کتاب‌‌های معتبر تفسیری و روایی مصداق آیه اهتداء به طور خاص، حضرت امیر المؤمنین علی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:V_Symbols;"><span style="font-size:9.0pt;">7</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> معرفی شده است، در واکاوی تعامل بینامتنی گزاره‌‌های ‌‌‌نهج‌البلاغه با آیه اهتداء، فرآیند فهم و تفسیر صحیح این آیه تسهیل ‌می‌شود.</span></span> <span style="font-family:Times New Roman;">The inseparable link between Nahj al-Balaghah and the Qur&#39;an paves the way for the purposeful selection of themes in the propositions of Nahj al-Balaghah. In the present study, with the thematic intertextuality approach, the content exchange of the two texts of Nahj al-Balaghah and the Qur&#39;an about the verse of guidance (Yunus: 35) is explained. The verse of guidance has been cited as one of the documents of Shiite theologians in order to prove the necessity of the superiority of the Imam. The point to consider in this verse is to determine the best example in guiding. The authors, relying on the descriptive-analytical method and thematic intertextual relationship, have observed the set of propositions of Nahj al-Balaghah that have a content relationship with the verse of guidance.</span> <pre> <span style="font-family:Times New Roman;">The results of the research indicate that the extraction of the thematic intertextual relationship between Nahj al-Balaghah and the verse of Ihtada plays a very important role in removing the ambiguity of the verse regarding determining the instance of &quot;the most rightful in guidance&quot;. Based on the findings, as Amir al-Mu&#39;minin Ali (AS) has been specifically introduced in the authentic commentary and narration books as the example of the verse of Ihtada, through the analysis of the intertextual interaction of Nahj al-Balagheh propositions with the verse of guidance, the process of correct understanding and interpretation of this verse is facilitated.</span></pre> ‌‌‌نهج‌البلاغه؛ امامت؛ افضلیت؛ آیه اهتداء (یونس:35). Nahj al-Balaghah, Imamate, Superiority, Verse of Guidance (Yunus: 35) 10 34 http://safinahmagazine.ir/browse.php?a_code=A-10-2-14&slc_lang=fa&sid=1 فتحیه فتاحی‌زاده f_attahizadeh@alzahra.ac.i 1003194753284600625 1003194753284600625 Yes عضو هیات علمی‌ دانشگاه الزهرا سلام الله علیها مرضیه محصص m_mohases@sbu.ac.ir 1003194753284600626 1003194753284600626 No عضو هیات علمی ‌دانشگاه شهید بهشتی دانشکده الهیات و ادیان