fa رابطه دعای چهل و هفتم صحیفۀ سجادیه و قرآن‌ مجید با رویکرد بینامتنیّت تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin">قرآن مجید، با علم و فکر و عمل و کلام رسول خدا(ص) و أئمه معصومین(علیهم السلام) سخت در ارتباط است؛ به طوری که به &laquo;قرآن ناطق&raquo; توصیف گشته‌اند. کلام إمام سجاد علی بن حسین(ع) در صحیفه سجادیه نیز چنین است.گرچه در موارد زیادی، این رابطه روشن نگردیده واگر تحقق این امر در بخشی از کلام ممکن باشد، چه بسا در بخش‌های دیگر و در نتیجه در همه کلام چنین باشد. شیوه جستجوی خاستگاه و منابع یک أثر و یک متن، از ویژگی‌های نقد سنتی و أصیل است و طی دَه‌ها قرن،&nbsp; ملاک و معیاری مهم برای ارزیابی آن بوده است اما در عصر حاضر این بررسی‌ها در دانشی جدید در علم زبان‌شناسی و نقد أدبی&nbsp; به نام بینامتنیت&nbsp; انجام می‌شود. این علم&nbsp; با وجود اختلافاتی در مبانی و روش‌ها و... هم‌چنان می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> در این تحقیق با روش توصیفی- تحلیلی ارتباط دعای ۴۷ صحیفه سجادیه با قرآن مجید با روش متداول بینامتیت مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت <a name="_Hlk197029270">و به دست آمد که</a></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> امام سجاد (ع)، ضمن بازتولید لفظی مستقیم عبارات قرآنی (نفی جزئی) و تغییرات صرفی- نحوی و توسعه‌ معنایی (نفی متوازی) و در لایه‌های عمیق‌تر، مضامین قرآنی&nbsp; را با مفاهیم إعتقادی و أخلاقی عرضه داشته است. علاوه بر این، أصولی از علم کلام را نیز در قالب دعا مطرح کرده است و روشن گردید که متن دعای </span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin">چهل و هفتم</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> صحیفه سجادیه، نمونه‌ای از رابطه کلام معصومان با قرآن کریم است</span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> و این امر بر والایی إعتبار، بالایی جلالت و فزونی طراوت آن می‌افزاید.&nbsp; </span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin">قرآن مجید، با علم و فکر و عمل و کلام رسول خدا(ص) و أئمه معصومین(علیهم السلام) سخت در ارتباط است؛ به طوری که به &laquo;قرآن ناطق&raquo; توصیف گشته‌اند. کلام إمام سجاد علی بن حسین(ع) در صحیفه سجادیه نیز چنین است.گرچه در موارد زیادی، این رابطه روشن نگردیده واگر تحقق این امر در بخشی از کلام ممکن باشد، چه بسا در بخش‌های دیگر و در نتیجه در همه کلام چنین باشد. شیوه جستجوی خاستگاه و منابع یک أثر و یک متن، از ویژگی‌های نقد سنتی و أصیل است و طی دَه‌ها قرن،&nbsp; ملاک و معیاری مهم برای ارزیابی آن بوده است اما در عصر حاضر این بررسی‌ها در دانشی جدید در علم زبان‌شناسی و نقد أدبی&nbsp; به نام بینامتنیت&nbsp; انجام می‌شود. این علم&nbsp; با وجود اختلافاتی در مبانی و روش‌ها و... هم‌چنان می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> در این تحقیق با روش توصیفی- تحلیلی ارتباط دعای ۴۷ صحیفه سجادیه با قرآن مجید با روش متداول بینامتیت مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت <a name="_Hlk197029270">و به دست آمد که</a></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> امام سجاد (ع)، ضمن بازتولید لفظی مستقیم عبارات قرآنی (نفی جزئی) و تغییرات صرفی- نحوی و توسعه‌ معنایی (نفی متوازی) و در لایه‌های عمیق‌تر، مضامین قرآنی&nbsp; را با مفاهیم إعتقادی و أخلاقی عرضه داشته است. علاوه بر این، أصولی از علم کلام را نیز در قالب دعا مطرح کرده است و روشن گردید که متن دعای </span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin">چهل و هفتم</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> صحیفه سجادیه، نمونه‌ای از رابطه کلام معصومان با قرآن کریم است</span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> و این امر بر والایی إعتبار، بالایی جلالت و فزونی طراوت آن می‌افزاید.&nbsp; </span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin">قرآن مجید، با علم و فکر و عمل و کلام رسول خدا(ص) و أئمه معصومین(علیهم السلام) سخت در ارتباط است؛ به طوری که به &laquo;قرآن ناطق&raquo; توصیف گشته‌اند. کلام إمام سجاد علی بن حسین(ع) در صحیفه سجادیه نیز چنین است.گرچه در موارد زیادی، این رابطه روشن نگردیده واگر تحقق این امر در بخشی از کلام ممکن باشد، چه بسا در بخش‌های دیگر و در نتیجه در همه کلام چنین باشد. شیوه جستجوی خاستگاه و منابع یک أثر و یک متن، از ویژگی‌های نقد سنتی و أصیل است و طی دَه‌ها قرن،&nbsp; ملاک و معیاری مهم برای ارزیابی آن بوده است اما در عصر حاضر این بررسی‌ها در دانشی جدید در علم زبان‌شناسی و نقد أدبی&nbsp; به نام بینامتنیت&nbsp; انجام می‌شود. این علم&nbsp; با وجود اختلافاتی در مبانی و روش‌ها و... هم‌چنان می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> در این تحقیق با روش توصیفی- تحلیلی ارتباط دعای ۴۷ صحیفه سجادیه با قرآن مجید با روش متداول بینامتیت مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت <a name="_Hlk197029270">و به دست آمد که</a></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> امام سجاد (ع)، ضمن بازتولید لفظی مستقیم عبارات قرآنی (نفی جزئی) و تغییرات صرفی- نحوی و توسعه‌ معنایی (نفی متوازی) و در لایه‌های عمیق‌تر، مضامین قرآنی&nbsp; را با مفاهیم إعتقادی و أخلاقی عرضه داشته است. علاوه بر این، أصولی از علم کلام را نیز در قالب دعا مطرح کرده است و روشن گردید که متن دعای </span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin">چهل و هفتم</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> صحیفه سجادیه، نمونه‌ای از رابطه کلام معصومان با قرآن کریم است</span></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:IRNazanin"> و این امر بر والایی إعتبار، بالایی جلالت و فزونی طراوت آن می‌افزاید.&nbsp;</span></span></span></span></span></span></span> <p>&quot;The Holy Qur&#39;an is closely connected with the knowledge, thought, action, and speech of the Prophet of God (PBUH) and the Infallible Imams (AS), to the extent that they have been described as the &#39;Speaking Qur&#39;an.&#39; The speech of Imam Sajjad, Ali ibn al-Husayn (AS), in Sahifa al-Sajjadiyya is likewise. Although in many cases this relationship has not been clarified, if its realization is possible in a part of the speech, it may well be the case in other parts and consequently in all of the speech. The method of searching for the origin and sources of a work and a text is one of the features of traditional and authentic criticism, and for centuries it has been an important criterion for its evaluation. However, in the present era, these investigations are conducted in a new discipline within linguistics and literary criticism known as intertextuality. This discipline, despite differences in foundations, methods, and so on, can still be taken into consideration. In this research, using a descriptive-analytical method, the connection of the 47th supplication of Sahifa al-Sajjadiyya with the Holy Qur&#39;an was examined and identified through the common method of intertextuality. It was found that Imam Sajjad (AS), while directly reproducing Qur&#39;anic phrases verbally (partial negation), making morphological-syntactic changes and semantic expansion (parallel negation), and at deeper layers, has presented Qur&#39;anic themes with doctrinal and ethical concepts. In addition, he has also raised principles of theology in the form of supplication. It became clear that the text of the 47th supplication of Sahifa al-Sajjadiyya is an example of the relationship of the speech of the Infallibles with the Holy Qur&#39;an, and this adds to its sublime validity, great majesty, and abundant freshness.&quot;</p> قرآن مجید, امام سجاد(ع), صحیفه سجادیه, بینامتنیت, متن حاضر,‌ متن غایب. ",The Holy Qur'an, Imam Sajjad (AS), Sahifa al-Sajjadiyya, Intertextuality, Present Text, Absent Text.", 167 180 http://safinahmagazine.ir/browse.php?a_code=A-10-1592-1&slc_lang=fa&sid=1 Ebrahim Eghbal ابراهیم اقبال ‌eeghbal@ut.ac. 10031947532846003265 10031947532846003265 Yes Mansoor Pahlevan منصور پهلوان ‫pahlevan@ut.ac.ir‬ 10031947532846003266 10031947532846003266 No Fahime Sajadi فهیمه سجادی sajadifahime@gmail.com 10031947532846003267 10031947532846003267 No